Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
Engeland is een quangocratie. Het land telt momenteel zo’n 800 quasi-autonomous non-governmental organisations. Er loopt zelfs een ‘Quango Queen’ rond in de persoon van Dame Suzi Leather, een Labour-apparatchick die al meerdere van deze semi-overheidsinstellingen heeft geleid. Ze maken veel belastinggeld op – zo’n 50 miljard euro per jaar – maar voor de rest kunnen de Defence Procurement Agency, de Milk Development Council, de Construction Industry Training Board en soortgelijke verschijnselen weinig kwaad. (Meer…)
Ingedeeld onder: Weekblad Cricket
Op 19 juli 1943 raakte de spinbowler Hedley Verity zwaargewond tijdens gevechten in het Siciliaanse stadje Caserta. Twaald dagen later overleed hij aan zijn verwondingen. Kort voor zijn dood sprak de soldaat uit het regiment van generaal Montgomery tegen een lotgenoot de stoïcijnse woorden: “I think I have played my last innings for Yorkshire.” Verity zou worden opgenomen in de ‘Hall of Fame’ van deze toonaangevende cricketcounty. Deze eer (Meer…)
Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
“Sexual intercourse began,” dichtte Philip Larkin, “in nineteen sixty-three (which was rather late for me) – Between the end of the ‘Chatterley’ ban and the Beatles’ first LP.” Het mocht dan wel iets te laat zijn geweest voor de melancholische dichter, voor John Profumo was het net op tijd. Twee jaar eerder had hij een affaire met Christine Keeler, die ook het bed bleek te hebben gedeeld met de militaire attaché van de Sovjets. In 1963 verloor de minister van defensie zijn baan en zijn naam zou voor eeuwig verbonden blijven aan dit schandaal, (Meer…)
Ingedeeld onder: Weekblad Cricket
Een schoonspringwedstrijd jureren? Een zangfestival? Een nieuwe Paus kiezen? Het is allemaal eenvoudig vergeleken bij het selecteren van het mooiste cricketveld in Engeland. Een tijdje terug beoordeelde The Daily Telegraph de beste plekken om cricket te spelen en na veel gedelibereer over de meer dan honderd inzendingen kwam de ‘jury’ tot het oordeel dat de cricketers van Bridgetown (Meer…)
Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
Wanneer het over Engelsen en seks gaat, moet ik altijd denken aan een verhaal over een verliefd stel dat in de trein de liefde bedreef. Een paar banken verderop in de verder verlaten coupe zat een oud echtpaar zich kapot te ergeren. Na de seks staken de tortelduifjes tevreden een sigaret op. Toen een tijdje later de conducteur binnen (Meer…)
Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
Een winter lang gingen er geruchten: zou Shane Warne, net als Lance Armstrong, een come-back gaan maken? Vooral na de thuisnederlaag van de Aussies tegen Zuid-Afrika zwol de geruchtenstroom aan. Een nieuwe Warne zal niet zo snel opstaan, maar in Australië liep zelfs geen tweedehands versie rond, al is Nathan Hauritz een belofte. En jawel, Warne reisde afgelopen week naar Londen, met cricketspullen en al, (Meer…)
Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
De 150e geboortedag van Jerome K. Jerome is in z’n vaderland vrijwel onopgemerkt voorbijgegaan. Terwijl de Jerome K Jerome Society interviewaanvragen kreeg uit Rusland en Tsjechië bleef het in Engeland stil rondom de laatvictoriaanse schrijver. Alleen in zijn geboorteplaats Walsall, waar ook Boy George en de vader van John Major het levenslicht zagen, was in het stadsmuseum een tentoonstelling te zien. Dat is al heel wat, want het gemeentebestuur – presiderend over “Ceaucescu’s Roemenië met fastfoodzaken”, zoals Theodore Dalrymple de (Meer…)
Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
Op een reünie van zijn middelbare school in de Noordengelse arbeidersstad Stoke-on-Trent werd de schrijver Stephen Foster getroffen door een terloopse opmerking. Hij stond op het punt een fles deugdelijke witte wijn te ontkurken toen een oude klasgenoot hem een ‘middle-class gayer’ noemde. Het homoaspect liet hem koud, maar dat middle-class, dát stak. Foster beschouwt zichzelf als working-class, maar hij heeft de schijn tegen. Immers, hij bestuurt een Volvo, winkelt bij Waitrose, schrijft brieven voor Amnesty (Meer…)
Ingedeeld onder: VPRO Gids
De Tess in de recente vierdelige BBC-verfilming is een ander verhaal. Het boerenmeisje wordt gespeeld door Gemma Arterton. De 23-jarige Bond Girl, wier vader lasmachines maakte en moeder werkte als schoonmaakster, is een drukke, energieke dame met een plat accent. Haar speelse Tess wijkt eveneens af van de Natassja Kinski’s ‘Tess’, die in de verfilming van Roman Polanski uit 1979 continentale glamour meebracht naar het Engelse platteland. Critici waren lovend over Op een dag in 1888 zat de 18-jarige Augusta Way een koe te melken bij een (Meer…)
Ingedeeld onder: De Groene Amsterdammer
Onder de 351 leden van de Labour-fractie in het Britse Lagerhuis bevinden zich interessante vrijdenkers. Zo is daar de Noordierse Kate Hoey, voorzitter van de Countryside Alliance en Olympisch adviseur van de Londense burgemeester. Of neem Chris Mullin, die begin jaren negentig met succes streed voor de vrijlating van de Birmingham Six en onlangs zijn dagboeken A View from the Foothills publiceerde, waarin hij met zelfspot zijn rol in het politieke spel beschrijft. Een derde is Frank Field, een onafhankelijke geest die campagne voert voor het behoud van regenwouden, een belangrijke positie bekleedt binnen de kerk en bevriend is met Margaret Thatcher.
