London Calling: notities uit een gekkenhuis

Nadat hij te horen had gekregen dat hij leed aan de Ziekte van Alzheimer sprak de Engelse zanger en surrealist George Melly de fameuze woorden: “Wel, het is in ieder geval de ideale ziekte voor een surrealist.” Er zat een kern van waarheid in dit staaltje zwarte humor, daar het surrealisme de alledaagse kijk op de wereld verving door een droomwereld vol absurde wendingen, vertekende waarnemingen en onbewuste, spontane gedachten. Deze artistieke psychoanalyse met humor heeft beroemde kunstwerken opgeleverd als Man Ray’s Model in de kruiwagen, de (Meer…)

Een redelijk dier? Nee, zo zou de filosoof John Gray de mens toch niet willen noemen. ‘Nee, eerder een dier dat de unieke gave bezit om redenen vinden om in blind vertrouwen te handelen,’ lacht de 59-jarige politiek-filosoof in zijn werkkamer van de London School of Economics. Dat blinde vertrouwen, vooral in grote ideologische verhalen, heeft volgens hem tot op de dag van vandaag (Meer…)

Eén van de eerste dingen die opvalt bij het binnentreden van Zygmunt Bauman’s huis, is een bordje aan de muur waarop staat dat een mens niet langer leeft wanneer hij stopt met het bedrijven van de liefde, drinken en roken, maar dat een mensenleven slechts langer lijkt te duren. Een provocerend woord in een maatschappij waar de puriteinse angsthazen (Meer…)

In Julian Barnes’ roman Engeland, Engeland wil projectontwikkelaar Sir Jack Pitman het oude Engeland op het eiland Wight nabouwen. Met zijn adviseur overlegt hij hoe dit product in de markt gezet moet worden. Al snel klinkt het ‘Shakespeare, koningin Victoria, de Industriële revolutie, tuinieren…”  Laatstgenoemde bezigheid is sinds jaar (Meer…)

Ouders huren prive-leraren in om hun kinderen bij te spijkeren in wiskunde, Cleopatra wordt tijdens geschiedenislessen aangeduid met Cleo en de helft van de Britse universiteiten geeft stoomcursussen Engels voor eerstejaars. (Meer…)

In het Franse plaatsje St. Pardoux staat een grote boom met een holle stam waarin zich tijdens de Franse revolutie een zekere François Robert le Chouan hebben verborgen. Dat de boom een eik is, berust niet op toeval. Lees Burke en Wordsworth er maar op na. (Meer…)

Leszek Kolakowski houdt van espresso. Op het tijdstip dat in de meeste Engelse huishoudens de Earl Grey ten doop wordt gedragen, zet zijn dochter Agnieszka, een paar dagen over uit Parijs, een dienblad met espresso op tafel. De onderzetters tonen afbeeldingen van de vuurspuwende drakenkoppen die op de buitenmuren van All Souls (Meer…)

Meer dan dertig jaar lang heeft hij mensen met problemen tegenover zich in de spreekkamer gehad. Na zijn vervroegd pensioen behandelt de Engelse psychiater Theodore Dalrymple de verzorgingsstaat, waaraan nogal wat mensen verslaafd zouden zijn geraakt. (Meer…)

“Wat dit huis mij vertelt? Het spreekt over kalmte, sereniteit, moderniteit en een gebrek aan Englishness, of een Swissness, of zelfs een Dutchness. Kortom, mijn huis praat tegen me over dingen die ik wil, maar die ik niet heb.” Het huis van Alain de Botton (1969) ligt in de Londense wijk Hammersmith. (Meer…)

Het heeft de wiskundige Charles Lutwidge Dodgson, beter bekend als Lewis Carroll, niet direct voor ogen gestaan om met Alice in Wonderland onvergetelijk boek te schrijven. Aanvankelijk was het een bizar zomermiddagverhaal dat hij op 4 juli 1862 vertelde aan de dochter van een vriend, Alice Liddel, en haar vriendinnetjes. (Meer…)