London Calling: notities uit een gekkenhuis

In augustus 2007 nam het Terra Firma-consortium onder leiding van Guy Hands, het soort ondernemer die tijdens veilingen op liefdadigheidsgala’s als eerste biedt, EMI over. Of deze laatste grote private equity-overname voor de kredietcrisis verstandig was, valt nog te bezien. Vast staat wel dat hiermee de laatste grote onafhankelijke platenmaatschappij iets van haar karakter kwijtraakte. Hoe het zover heeft kunnen komen probeert Brian Southall (Meer…)

“Engeland is nog altijd Engeland,” noteerde de schrijver J.B. Priestley driekwart eeuw geleden in zijn reisboek English Journey. Reden voor deze euforie was een bezoek aan een kantoorklerk in Blackburn die in zijn vrije tijd aquarel schilderde en een begenadigde boogschutter bleek te zijn. Het was een man naar Priestley’s hart: een deugdelijke huisvader, een goede burger en een gedreven hobbyist. De katoenindustrie mag er dan wel ineengestort zijn, schrijft Priestley, zolang het verpauperde graafschap Lancashire zulke mannen voorbrengt, leeft er hoop. Deze hoopvolle en humanistische toon kenmerkt het reisverslag. (Meer…)

Het zou allemaal beter worden. Bij zijn aantreden als premier van Groot-Brittannië beloofde Tony Blair een einde te maken aan vriendjespolitiek, omkoopschandalen en seksaffaires. Zijn New Labour ging schone, ethische politiek bedrijven. Nu, twaalf jaar later, blijkt dat het loze beloften waren. Het aantal schandalen – meer financieel dan seksueel van aard, dat wel – is niet meer bij te houden, culminerend in de hilarische bonnetjesaffaire die de regeringspartij onevenredig hard heeft getroffen. Dagelijks worden er vergelijkingen getrokken met de Major-jaren, met dien (Meer…)

Eind 1811 reisde John Constable halsoverkop van Londen naar Worcestershire waar zijn geliefde Maria Bicknell verbleef. Hij had net een brief van haar ontvangen waarin stond dat ze geen toekomst meer zag in hun relatie. Immers, haar ouders vonden de toen nog onbekende en onbemiddelde schilder ongeschikt als echtgenoot. Mede daarom hadden ze de knappe en pientere Maria naar een buitenhuis gestuurd, ver weg van haar minnaar. (Meer…)

Groot-Brittannië is zichzelf niet meer. Een sneeuwbui legt er de infrastructuur plat, de schatkist is leeg en uitgaansgebieden doen denken aan taferelen op de schilderijen van Hieronymus Bosch. Gezond verstand, een eigenschap waar het land groot door geworden is, lijkt te zijn verdwenen. Dit verval heeft traktaten opgeleverd met mooie titels als The Abolition of Britain en The Strange Death of Tory England. Wat nog ontbrak was een systematisch overzicht van de schuldigen. In deze behoefte is nu voorzien door Quentin Letts. (Meer…)

In Engeland gedijt een interessant personage: de conservatief-anarchist. Dat is iemand met conservatief wereldbeeld, met een kleine ‘c’, die tegelijkertijd rebelleert tegen de gevestigde orde. De leden van de Rolling Stones kunnen ertoe worden gerekend, de politicus/dagboekenier Alan Clark, de tegendraadse aartsbisschop Michael Ramsey en zowel Evelyn als zijn zoon Auberon Waugh. (Meer…)

Een jaar geleden berichtte The Daily Telegraph over een ongeluk waarbij een voetganger lichtgewond was geraakt na te zijn aangereden door een automobilist. De reden dat dit alledaagse voorval de krant haalde, was de identiteit van de bestuurder: de zevende Markies van Bath, rijdend in een zwart-gouden BMW en gekleed in een paarse pyjama. De 75-jarige edelman, op wiens bankrekening 120 miljoen pond staat, is het archetype van de excentrieke Engelsman. Hij voerde ooit een politieke strijd voor de onafhankelijkheid van het graafschap Wessex en zijn liefdesleven vertoont gelijkenissen met dat van Anton Heijboer. Zijn (Meer…)

Duizend woorden in de ochtend. Snorkelen. Een cocktail. Een lunch op het terras. Nog wat duiken. Duizend woorden in de namiddag. Een paar martini’s, om vervolgens de dag af te sluiten met vrouwelijk schoon. Zes weken lang. Dat was de wijze waarop Ian Fleming in zijn Jamaicaanse vakantiewoning een Bond-roman pleegde te produceren. Deze werkwijze – behalve het snorkelen en de martini’s – is exact gekopieerd door de Britse schrijver Sebastian Fauks bij het schrijven van zijn Bond-roman Devil May Care die vandaag, op Fleming’s honderdste geboortedag, is gepubliceerd. (Meer…)

Europese richtlijnen vallen zelden goed in het Verenigd Koninkrijk, maar het besluit om de kwikbarometer te verbieden leidde tot veel protesten. Wie de liefde van de Britten voor dit traditionele instrument wil begrijpen dient British Weather and the Climate of Enlightenment te lezen. In dit boek beschrijft de Amerikaanse historicus Jan Golinski de ontwikkeling van de Britse verlichting aan de hand van de relatie tussen de Britten en hun wisselvallige zeeklimaat. Mede geïnspireerd door de bevindingen van Isaac Newton, tijdens de hoogtedagen van de Verlichting de (Meer…)

Een tijdje geleden vond ik mezelf terug op Old Trafford. Terwijl mijn neefje zich blijmoedig een weg baande tussen de rood-witte wekkers, theepotten en bretels in de Manchester United Megashop, vergaapte ik me aan twee levensgrote foto’s. Ter linkerzijde hing het succesvolle team van 1968. De spelers zaten er ontspannen en lachend bij. Daartegenover stond het sterrenensemble van veertig jaar later, bij wie geen spoor van vreugde te herkennen is. (Meer…)