Notities uit een gekkenhuis

Tijdens de voor Engeland zo deerlijk verlopen Headingley-test was er in ieder geval een Engelse cricketer die zijn gebruikelijke niveau haalde: Geoffrey Boycott. Op zijn’ terrein toonde de Yorkshire-legende, die nooit met een gebrek aan zelfvertrouwen kampt, zich heer en meester. Hij bleef herhalen hoe speciaal het wicket van Leeds is, zeker zo bijzonder als dit eigenzinnige graafschap en haar uitgesproken bewoners. Voor de spinners, zo benadrukte Boycott, valt er van oudsher weinig eer te behalen op het wicket. (meer…)

In de schaduw van The Ashes is de cricketbibliotheek zomer weer drie fijne boeken rijker. Twee ervan gaan uiteraard over de strijd tussen de twee cricketgrootmachten. Ten eerste is daar Ashes to Ashes: 35 years of humiliation van de muziekjournalist en schrijver Marcus Berkmann, op wiens bibliografie geestige boeken voorkomen als Zimmer Men: The Trials and Tribulations of the Ageing Cricketer en Rain Men: The Madness of Cricket. (meer…)

Op 19 juli 1943 raakte de spinbowler Hedley Verity zwaargewond tijdens gevechten in het Siciliaanse stadje Caserta. Twaald dagen later overleed hij aan zijn verwondingen. Kort voor zijn dood sprak de soldaat uit het regiment van generaal Montgomery tegen een lotgenoot de stoïcijnse woorden: “I think I have played my last innings for Yorkshire.” Verity zou worden opgenomen in de ‘Hall of Fame’ van deze toonaangevende cricketcounty. Deze eer (meer…)

Een schoonspringwedstrijd jureren? Een zangfestival? Een nieuwe Paus kiezen? Het is allemaal eenvoudig vergeleken bij het selecteren van het mooiste cricketveld in Engeland. Een tijdje terug beoordeelde The Daily Telegraph de beste plekken om cricket te spelen en na veel gedelibereer over de meer dan honderd inzendingen kwam de ‘jury’ tot het oordeel dat de cricketers van Bridgetown (meer…)

Na Jack Russell houdt nu ook Michel Vaughan zich bezig met de schilderkunst. Echter, waar de voormalige wicketkeeper van Engeland en Worcestershire klassieke schilderijen maakt, daar beperkt de ex-aanvoerder van Engeland zich tot moderne kunst. Meer een soort Jackson Pollock meets Graeme Pollock. In plaats van een kwast gebruikt Vaughan bat en bal om een compositie te maken. Hij doopt de bal in verf en slaat deze tegen de muur. Dat gaan niet op willekeurige wijze. Elk van zijn zestig schilderijen heeft namelijk betrekking op een belangrijke innings uit zijn loopbaan, waarbij hij de mooiste shots overspeelt. Het meest gewilde schilderij betreft de 166 die de stijlvolle batsman tijdens de derde Ashes-test op Old Trafford in de zomer van 2005 maakte. (meer…)

Vroeger werd er op Lord’s jaarlijks een wedstrijd gespeeld tussen de Gentlemen en de Players, of zoals het ook wel werd aangeduid: tussen de Amateurs en de Profs. Meestal wonnen de profs, maar de deftige amateurs hadden een betere kleedkamer en haute cuisine tijdens lunch. Ze dienden op z’n minst met ‘Sir’ te worden aangesproken. Het verschil was zelfs op het scorebord zichtbaar: bij de amateurs stonden de initialen voor de naam, bij de profs erachter. Begin jaren zestig werd deze traditie afgeschaft. (meer…)

Eén van de donkere, maar komische kanten van het cricket is sledging, het op verbale wijze intimideren van de tegenstander. Het is afgeleid van de beeldspraak ‘as subtle as a sledgehammer’, een sloophamer. De Australische cricketers zijn van oudsher grootmeesters in ‘mentale desintegratie’, zoals ze sledging eufemistisch noemen. (meer…)

Deze zomer overleed met Bryan ‘Bomber’ Wells één van de kleurrijkste figuren uit de Engelse cricketgeschiedenis. Het is niet een speler die een grote internationale faam geniet, maar zeker in de graafschappen Gloucestershire en Nottinghamshire stond Wells bekend als een excentrieke, gezette en on-atletische off-spinner die in de jaren vijftig en zestig 998 wickets heeft genomen op het hoogste niveau. Dat deed hij zonder of, zelfs voor spinnersbegrippen, korte aanloop. (meer…)

Terwijl Engeland en Zuid-Afrika een fascinerende testserie spelen, schittert elders op de Engelse cricketvelden een speler die voor beide teams spelgerechtigd is: de Nederlandse international Ryan ten Doeschate, bijgenaamd ‘Tendo’. Regelmatig treffen de lezers van de cricketverslagen in Engelse dagbladen koppen als ‘Ryan ten Doeschate cleans up for Essex’ of ‘Ryan ten Doeschate steals spotlight from Alastair Cook’. Sinds zijn debuut in 2003 heeft de 28-jarige Zuidafrikaanse Nederlander (of (meer…)

Op kantoor kwam Paddy naar me toe, een Aussie uit Perth. “Heb je die lijst van Warne gezien? Volgens mij waren hij en Steve Waugh geen al te beste maten…” Mijn collega doelde op Warne’s lijst van de top vijftig beste cricketers tegen en met wie hij de afgelopen decennia heeft gespeeld. Er zaten twintig landgenoten bij – waarvan vijf in de top tien – maar Steve Waugh bungelde op de 26e plaats tussen Shaun Pollock en Darren Lehmann. Warne verklaarde de lage (meer…)